- وب سایت مهندس علي ماهرالنقش - http://www.amaher.ir -

طناب را پاره کن

کوهنوردی حرفه ای می خواست به تنهایی کوهی بلند را فتح کند، آن هم در شب.

شب، بلندی های کوه را در برگرفته بود و مرد هیچ چیز را نمی دید.

کوهنورد همان طور که از کوه بالا می رفت پایش لیز خورد، و در حالی که به سرعت سقوط می کرد ناگهان احساس کرد طناب دور کمرش محکم شد و در میان زمین و آسمان معلق مانده است.

***

در این لحظه فریاد زد که «خدایا کُمکم کن»

ناگهان صدایی شنید: چه می خواهی؟

گفت: ای خدا نجاتم بده.

* واقعا باور داری که می توانم نجاتت دهم.

گفت: البته که باور دارم.

* اگر باور داری طنابی که به دور کمرت بسته است را پاره کن.

مرد طناب را محکم چسبید، و دوباره گفت: ای خدا نجاتم بده.

دوباره شنید که: اگر باور داری طنابی که به دور کمرت بسته است را پاره کن.

ولی مرد طناب را پاره نکرد و محکم به آن چسبید.

***

فردا روزنامه ها نوشتند کوهنوردی حرفه ای در حالی که به طنابی آویزان بود و در فاصله یک متری زمین یخ زده و مرده است!!!

***

امّا ما باید؛

    1. ۱- بدانیم که هر لحظه در معرض سقوط هستیم، اگر چه حرفه ای باشیم.

 

    1. ۲- برای نجات از سقوط، طناب علقه ها و محبت های به دنیا (مانند ثروت، قدرت، شهوت و غضب) را پاره کنیم؛ که حضرت علی (ع) فرمودند: « ألا! و إنّ حبّ الدّنیا رأس کلّ خطیئه، و باب کلّ بلیّه، و مجمع کلّ فتنه، و داعیه کلّ ریبه»[۱] [1] ترجمه: « آگاه باشید که دوستى دنیا سر منشأ هر خطا کارى است، و درب هر گرفتارى، و فراهم گاه هر فتنه، و فراخوان به هر بدگمانى است»

 

    1. ۳- به خدا باور داشته باشیم و به او اعتماد کنیم؛ که فرمود: «وَعْدَ اللَّهِ حَقًّا وَ مَنْ أَصْدَقُ مِنَ اللَّهِ قیلاً»[۲] [2] ترجمه: «و کیست که گفته‏اش از کلام خدا راست‏تر باشد» و  نیز فرمود: «فَمَنْ یَکْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَ یُؤْمِنْ بِاللَّهِ فقد استَمْسَکَ بِالْعُرْوَهِ الْوُثْقى‏ لاَ انْفِصامَ لَها وَ اللَّهُ سَمیعٌ عَلیمٌ»[۳] [3] ترجمه: «کسى که به طاغوت کافر شود و به خدا ایمان آورد، به دستگیره محکمى چنگ زده است، که گسستن براى آن نیست. و خداوند، شنوا و داناست»

 

  1. ۴- به حرف خدا اعتماد کنیم و به وظیفه مان عمل کنیم. کاری نداشته باشیم که تاریخ درباره ما چه می گوید، مهم این است که خدا با نگاه محبت آمیز نگاه مان فرماید و چنین فرماید: «یَأَیَّتهَُا النَّفْسُ الْمُطْمَئنَّهُ * ارْجِعِى إِلىَ‏ رَبِّکِ رَاضِیَهً مَّرْضِیَّهً * فَادْخُلىِ فىِ عِبَادِى * وَ ادْخُلىِ جَنَّتىِ»[۴] [4] ترجمه: «تو اى روح آرام‏ یافته! به سوى پروردگارت بازگرد در حالى که هم تو از او خشنودى و هم او از تو خشنود است، پس در سلک بندگانم درآى، و در بهشتم وارد شو!» و فرشتگاه ندای مان دهند: «سَلامٌ عَلَیْکُمْ بِما صَبَرْتُمْ فَنِعْمَ عُقْبَى الدَّارِ»[۵] [5] ترجمه: «سلام بر شما بخاطر صبر و استقامتتان! چه نیکوست سرانجام آن سرا (ى جاویدان)!»

 


[۱] [6] الحیاه با ترجمه احمد آرام ، ج‏۴، ص : ۱۱۰

[۲] [7] سوره النساء- آیه ۱۲۲

[۳] [8] سوره البقره، آیه ۲۵۶

[۴] [9] سوره الفجر – آیات ۲۷ الی ۳۰

[۵] [10] سوره الرعد، آیه ۲۴