- وب سایت مهندس علي ماهرالنقش - http://www.amaher.ir -

این ذکر کجا و آن ذکر کجا!

نوشته حضرت آیت‌الله محی‌الدین حائری شیرازی

…………………..

مرحوم حجت‌الاسلام‌و‌المسلمین ابوترابی برایم نقل کرد که در یکی از کمپ‌ها و اردوگاه‌های اسرای ایرانی در عراق، مسئول اردوگاه تغییر کرد و سرهنگ بعثی سختگیری آمد. وقتی دید اسرا به یکی اقتدا کردند و نماز جماعت می‌خوانند، اعلام کرد نماز جماعت ممنوع و پیش نماز را که یک بسیجی کرمانی بود، به دفتر برد. کف پایی مفصلی به او ‌زد، ولی او یک کلمه می‌گفت: یا صاحب الزمان. به اندازه‌ای زدند که فرمانده خسته شد و از این که بتواند با کف پایی او را به زانو درآورد، مأیوس شد. گفت اتو بیاورید. اتو را به برق وصل کردند تا حسابی گداخته شد. اتو را به کف پای پیشنماز گذاشتند. پیشنماز فقط می‌گفت: یا صاحب الزمان. سرهنگ بعثی منقلب شد. دستور داد پیشنماز را آوردند در کمپ و به اسرا اعلام کرد تا من هستم، می‌توانید نماز جماعت بخوانید. من به امام زمان شما معتقد شدم. این پیشنماز از یک مقام مؤثر استمداد می‌کرد.

امروز تحریم‌ها کف پایی است و زبان حال جمهوری اسلامی یا صاحب الزمان است. مقاومت در اثر اتصال است. اتحاد در نتیجه اتصال است. «وَ اعْتَصِمُوا بِحَبلِ اللهِ جَمیعاً وَ لا تَفَرَّقُوا»۱۲ فرمان صریح پروردگار است. قرآن به‌تنهایی حبل‌الله نیست. قرآن به‌تنهایی اگر زمینه تفرق نباشد، زمینه‌ساز وحدت نیست. اختلاف اهل قرآن بر سر اختلاف در برداشت‌ها است و اگر حبل‌الله، عالِم به قرآن هم باشد، باز چاره‌ساز نیست، چون هر جماعتی به گرد عالِمی می‌گردند و همین تفرقه‌ها شاهد آن است.

تنها راه، بازگشت به عالِم قرآنی است که خدا انتخاب کرده باشد و امت ما از این برکت بهره‌مند است. شهید فهمیده و آن بسیجی کرمانی به عالِم قرآنی معتصم هستند. امام راحل با اعتصام به حبل اله بود که امت را از تمام مراحل به‌سلامت عبور داد. ما به چشم خود می‌بینیم که آهنی که به آهن‌ربا متصل است، کار آهن‌ربا می‌کند. هر کس به آن حبل اله چنگ بزند، دل‌های پاک باارتباط با او از تفرقه‌ها عبور می‌کنند و در سختی‌ها استقامت می‌نمایند.

منبع:

http://www.tabnak.ir/fa/news/282098/%D9%85%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AD%D9%87-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%B1%D9%81%D8%B9-%D8%AE%D8%B3%D8%AA%DA%AF%DB%8C